Ancak tutarsız olan kısım, hiçbiri ne mülakatı yapan kişiyi dinliyordu ne de kendilerini… Sanıyorum ki, evde muntazam şekilde hazırlanmış ve defalarca okunarak ezberlenmiş cümleleri söyleyip durdular. Sıra bana geldiğinde, iş aradığımı ve çalışmak zorunda olduğumu, daha önce bu sektörde hiç çalışmadığımı belirttim. Bu işle ilgili kariyer hedefimi sorduklarında da, ”Bu işte daha önce çalışmadım. Dolayısı ile size müdür olmak istiyorum diyemem. Eğer seversem –ki bu benim için çok önemli- ileriye dönük mutlaka gerekli aksiyonları alırım. Bunun yanında kurs yabancı dil ya da eğitim gibi bazı nitelikler gerekirse onları da yaparım tabii ki” dedim.
Söylediklerim bunlardı; en azından yalan söylememiştim. Aradıkları pozisyona, “bu işi istiyorum”u tekrarlayan bayan arkadaş alındı. Beni arayacaklarını belirttiler ve bir daha da aramadılar.
——————————————————————————–
İş alındım ama yöneticim beni küçümsüyor
Merhaba, iş hayatına bu sene başladım diyebilirim. Daha önce aile şirketimizde çalışıyordum ve yabancılarla çalışmanın ne demek olduğunu bilmiyordum. Sonrasında ise uzun süredir beklediğim bir yerden başvuruma cevap geldi. Türkiye’de önemli bir yere sahip, kurumsal bir yerde çalışmaya başladım. Çok mutlu bir şekilde sözleşmemi imzalamaya gittiğimde, ilk darbeyi şirketin ikinci en yetkilisi tarafından yedim. Çalıştığım yerin en yetkili yöneticisi Türkiye’nin gözde bir okulundan mezun olmadığım, yurtdışında master yapmadığım, benden daha yetenekli (!) birçok insanın yerine geçerek işe girdiğim gibi nedenlerle çok aşağılayıcı bir konuşma yaptı ve o gece sabaha kadar ağladım. Ertesi gün büyük bir korku ve şişmiş gözlerle işe başladım. Hala tam anlamıyla yöneticim beni kabullenmiş değil… Bana yine az iş veriyor ve beni küçümsüyor.
——————————————————————————–
“Torpil eşittir şans demek!”
Merhaba, mektupları okuyunca ben de dile getirmem gereken şeyler olduğunu hissettim. Kimilerimiz tavsiye amaçlı sadece kendinize güvenin ve gerisini boş verin diye önerilerde bulunmuş. Çok güzel bir şey, evet, doğru kendimize olan özsaygı ve özgüvenimiz şüphesiz bizim ne kadar “kalite” bir birey olduğumuzun göstergesi; fakat üzülerek belirtmek istiyorum ki, yeni mezun olmuş olan biri olarak hâlâ iş bulamıyorum. Açıkçası benim gibi olan çok kişi var ve Türkiye’de “torpil” kadar çok önemli bir şey görmedim. Kimin çevresi “geniş” ise onlar hemen işe alnıyor. Benim gibi “arkası” olmayanlar ise her ne kadar kendine güvenen, zeki, yenilikçi, çözüm odaklı olsa da bir şekilde eleniyor. Bu adaletsizlikten gerçekten usandım ve kesinlikle yurtdışına gitmeyi düşünüyorum. Yurtdışında daha önce bir yıl yaşadım ve az çok sistemlerinin torpil ile değil gerçekten “iş yapacak” beyinlere fırsat tanıdıklarını biliyorum. Bugün Türkiyemizde zaten yüksek lisans, doktora derken yaşımız 30 oluyor ve ilanların çoğu 28 yaş altı yönetici adayı arıyor. Bu ne kadar çarpık bir düzen hiç çözemiyorum. Ve bu ülkede torpil eşittir şans, başka bir şey değil!
kaynak : yenibiris.com
Etiket: eleman arama, insan kaynakları, iş, iş ara, iş arama, iş bul, iş görüşmesi yapanlar anlatıyor, iş ilan kariyer, İş Nasıl Aranmalı, iş nasıl bulunur, kariyer, kariyer danışmanlık, kariyer siteleri, personel ilanları, personel rehberlik
Yorum yazın
You must be logged in to post a comment.