Harvard Üniversitesinde yapılmış çok ilginç bir araştırma var. İki psikolog öğretmenlerin sınıfta ders verirken etkinliğini araştırdılar. Bir grup öğretim görevlisini ders verirken videoya kaydettiler; bu kasetlerden alınmış yalnız görüntülerden oluşan ve ses içermeyen kısa bölümleri izleterek onlardan hocaları etkileyicilik açısından değerlendirmelerini istediler. Gösterilen bölümler öğretmenleri ders anlatırken -sınıfı kareye almadan- sadece 10 saniyelik görüntülerdi. Değerlendiriciler 15 farklı kritere göre not verdiler. İlk bakışta 10 saniyelik görüntü sonucu yapılan değerlendirmenin çok sağlıklı olacağı beklenmez. Okumaya devam edelim:
Araştırmacı aynı deneyi 5 saniyelik filmlerle tekrarladı. Başka bir grup değerlendirmeci bu kayıtlara bakarak öğretim görevlilerine not verdiler. Bu ikinci grubun değerlendirmesi, on saniyelik kayıtlara göre değerlendirme yapanlarla istatistiksel bir hata payı dışında aynıydı. Son olarak araştırmacı başka bir gruba 2 saniyelik kayıtlar izletti. Sonuçlar yine öncekilerle aynıydı.
Araştırmanın asıl şaşırtıcılığı ise bu değerlendirmelerin, öğretim görevlilerinden bir dönem boyunca ders alan öğrencilerin değerlendirmeleri ile karşılaştırıldığında ortaya çıktı. Öğrenciler öğretim görevlilerini sessiz bir video kaydında izleyen kişilere oranla çok daha iyi tanıyorlardı. Ama öğrencilerin yaptığı değerlendirmeler, kasetleri izleyen diğer kişilerin değerlendirmeleriyle büyük ölçüde örtüşüyordu.
Öyle görünüyor ki, insanlar bir başkasıyla karşılaştıkları ilk iki saniye içinde o insanlar ilgili, hiç de o kişinin söylediklerine dayanmayan bir yargıya varıyorlar. O iki saniyeden sonra olan herhangi bir şey, varılan yargıyı nadiren değiştiriyor.
Daha sonraki yıllarda benzer bir çalışma işe alım konusunu doğrudan ele almıştır. 2 araştırmacı, iş başvurusunda bulunan adaylarla görüşme yapacak iki kişiyi, genel kabul görmüş görüşme teknikleri konusunda altı hafta eğittiler. Bu iki görüşmeci değişik geçmişlerden gelen 98 gönüllü ile iş görüşmeleri yaptılar.her görüşme 15-20 dakika sürdü ve videoya kaydedildi. Daha sonra bu kayıtlar 15 saniyelik bölümler haline getirildi. Bu bölümde aday odaya giriyor, görüşmeci ile el sıkışıyor ve oturuyordu. Görüntüde başkaca bir şey yoktu. Tahmin edileceği gibi başka bir grubun bu kasetlere bakarak yaptığı değerlendirmeler, görüşmenin tamamına bakarak değerlendirme yapan iki eğitimli görüşmecininkilerle büyük oranda örtüşüyordu.
Sonuçlar etkileyici değil mi? Yani işe alım uzmanları adaylarla uzun uzun yetkinlik bazlı mülakatlar yaparak , işe alım sürecini mantıklı bir zemine mi oturtmaya çalışıyorlar? Gerçekte karar çoktan verilmişken?
Kaynak: kariyerinfo
Etiket: eleman arama, ilk izlenim nedir, insan kaynakları, iş, iş ara, iş arama, iş ararken ilk intiba, iş bul, iş görüşmesinde ilk izlenimin önemi, iş ilan kariyer, İş Nasıl Aranmalı, iş nasıl bulunur, kariyer, kariyer danışmanlık, kariyer siteleri, mülakatta ilk izlenim nedir, personel ilanları, personel rehberlik
Yorum yazın
You must be logged in to post a comment.