Son zamanlarda bir hayli şahit olduğum kişiler “nitelikli işsizler”. Türkiye’nin en iyi kolejlerini (ör: Robert Koleji) ve gene en iyi üniversitelerini bitirmiş kişiler çevremde işsiz geziyor. Bazen yıllar boyunca bu işsiz halleri devam ediyor. Üniversiteden ilk çıktıklarında kendilerinin iş dünyasında rahatça yer edinebileceklerini düşünen bu kişiler aylar geçtikçe, özgüvenlerini kaybetmeye başlıyor ve bir kaç sene sonra işe yaramaz buluyorlar kendilerini.
Nitelikli İşsizler ikiye ayrılıyor bana göre. Birinci grup, idealist davranıp, kendileri için en anlamlı işi arayan grup, ikinci grup ise iş hayatının kurallarına adapte olamadıklarından iş aramayı beceremeyen grup. Birinci gruptaki insanlar kafalarındaki ideal işi bulamadıkça yavaş yavaş ikinci gruba da kayabiliyorlar.
Nitelikli İşsizler’i hayatta tuzağa düşüren durum bence teori ve pratik arasındaki fark. Okul hayatlarında çok başarılı olmuş olsalar da, bu onların mesleklerini daha başarılı icra edeceği anlamına gelmiyor. Ancak çoğu öğrenci okul hayatındaki başarıyı iş hayatında da yaşamak istiyor ve bu olmayınca da özgüvenini kaybediyor.
Nitelikli işsizlere önerim, eski başarılı günlerini bir kenara koyup 0′dan başlayabilmeleridir. Bir kaç sene sonra öğrencilik dönemindeki gibi başarılı olacaklarına inanıyorum böyle yaparlarsa…
Etiket: iş arıyorum, işsizlik
Yorum yazın
You must be logged in to post a comment.
